Από τις μικρότερες ηλικίες που ανακαλύπτουν νέες μορφές τέχνης, μέχρι τις μεγαλύτερες κυρίες που αναζητούν τρόπους έκφρασης και κοινωνικοποίησης, στα τμήματα κοπτικής ραπτικής των κοινοτήτων της Θέρμης η μόδα γίνεται συνώνυμο του Πολιτισμού. Μέσα από τη δημιουργία οι συμμετέχοντες διαμορφώνουν μία μοναδική ταυτότητα, ενώ παράλληλα λειτουργούν τόσο ως μαθητές όσο και ως δημιουργοί.
Από φόρμες μέχρι ρούχα για… βαφτίσεις
Οι ραπτομηχανές ανοίγουν, τα υφάσματα και τα πατρόν απλώνονται στα τραπέζια και ξεκινούν οι συζητήσεις για το ποιο είναι το καλύτερο σχέδιο για ένα παλτό. Όλα είναι πλέον έτοιμα για άλλο ένα μάθημα κοπτικής – ραπτικής στο τμήμα των Βασιλικών.
«Έχουμε μάθει πλέον να βγάζουμε τα πατρόν και να ράβουμε τα ρούχα μόνες μας. Μάλιστα, τώρα φτιάχνω ένα φόρεμα για την κόρη μου», εξηγεί με χαρά η Καίτη Πιπιντή, η μεγαλύτερη σε ηλικία συμμετέχουσα στο τμήμα κοπτικής ραπτικής των Βασιλικών, ενώ με περηφάνια δείχνει το ασπρόμαυρο φόρεμα, που φοράει και το οποίο δημιούργησε μόνη της. «Είχα ασχοληθεί και πάλι με την κοπτική ραπτική πριν από 40 χρόνια, έτσι όταν έμαθα ότι θα δημιουργηθεί τμήμα στα Βασιλικά ήρθα από τις πρώτες», αναφέρει η ίδια.
Υπέροχα φορέματα, σύνολα με παντελόνια, σακάκια και πουκάμισα, φόρμες, αλλά και παλτό, ημίπαλτα, ζακέτες και φυσικά ρούχα για επίσημες περιστάσεις. Μία από τις κυρίες στο ίδιο τμήμα δείχνει τη φωτογραφία από το σύνολο που η ίδια έραψε για να παραστεί σε βάφτιση. «Είναι φόρεμα μαζί με μαντό (ελαφρύ πανωφόρι) στο ίδιο χρώμα. Κάναμε εδώ όλες τις απαραίτητες πρόβες, όπως και με τα υπόλοιπα ρούχα που ράβουμε», αναφέρει η Όλγα Καμπούρη, ενώ εξηγεί πως το φόρεμα και η ζακέτα που φοράει είναι επίσης δικές της δημιουργίες.
Με… λίστα αναμονής
Από τα Βασιλικά και τον Τρίλοφο μέχρι το Τριάδι και τη Νέα Ραιδεστό λειτουργούν συνολικά 13 τμήματα κοπτικής ραπτικής, ενώ σε κάποια από αυτά υπάρχει ακόμη και… λίστα αναμονής, εξηγεί χαρακτηριστικά η Αγαθή Κουτή, ειδική ενδυματολόγος και υπεύθυνη των τμημάτων κοπτικής – ραπτικής του δήμου Θέρμης.
Πιο συγκεκριμένα, από δύο τμήματα λειτουργούν σε Τρίλοφο και Πλαγιάρι, τέσσερα στη Θέρμη, συνολικά τέσσερα σε Τριάδι και Νέα Ραιδεστό, στα οποία πηγαίνουν και άτομα από τη Θέρμη και ένα τμήμα με επτά κυρίες λειτουργεί στα Βασιλικά. «Κάθε ηλικία έχει το δικό της λόγο που έρχεται στα συγκεκριμένα τμήματα. Οι νεαρές ηλικίες συνήθως κατευθύνονται προς το ΤΕΙ σχεδίου ένδυσης στο Κιλκίς, ενώ οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας περνούν ευχάριστα την ώρα τους και βρίσκουν την ευκαιρία να μάθουν να δημιουργούν υπέροχα ρούχα μόνες τους. Εννοείται, βέβαια πως τα συγκεκριμένα τμήματα στοχεύουν και στην κοινωνικοποίηση», τονίζει η κ. Κουτή και προσθέτει: «Στα τμήματα μου έχουμε από νεαρά κορίτσια 16 ετών μέχρι κυρίες 70 και 72 ετών και όλες έχουν τον ίδιο ενθουσιασμό».
Στροφή στο χειροποίητο ρούχο
Μάλιστα, όπως εξηγεί η ίδια η στροφή προς το χειροποίητο ρούχο οφείλεται μεν στην ανάγκη για δημιουργία, ωστόσο υπάρχει και ο οικονομικός παράγοντας. «Κάθε κυρία επιλέγει το ύφασμα που θέλει, το ράβει η ίδια και φυσικά εάν χρειαστεί επιδιόρθωση, μετά από καιρό, γίνεται πάλι από την ίδια», αναφέρει η κ. Κουτή.
Για την Τασούλα Δημητριάδου συμμετέχουσα σε ένα από τα τμήματα της Θέρμης αφορμή στάθηκε μια επίσκεψη σε μοδίστρα, όπου όχι μόνο πλήρωσε ένα υπέρογκο ποσό, αλλά δεν είχε και το αποτέλεσμα που ήθελε. «Όταν άκουσα για τα μαθήματα πήγα αμέσως. Τώρα όλα μου τα ρούχα είναι φτιαγμένα από εμένα. Μου βγαίνει πιο οικονομικά και επιπλέον κάθε κομμάτι είναι ακριβώς όπως το θέλω εγώ», υποστηρίζει η ίδια.
Από την πλευρά της η Ελένη Καρανικόλα από το Τριάδι επισημαίνει πως όλη η διαδικασία βοηθάει σημαντικά και στη βελτίωση της ψυχολογίας. «Ανταλλάζουμε ιδέες για ρούχα, δημιουργούμε και περνάμε ευχάριστα. Προσωπικά έφτιαξα ένα υπέροχο λεοπάρ φόρεμα για την ορκωμοσία της κόρης μου, αλλά και παντελόνια όπως και μπλούζες. Τώρα ετοιμάζω δύο φορέματα για τις γιορτές», λέει χαρακτηριστικά.
Ακόμη και γυναίκες με κανένα ενδιαφέρον για το ράψιμο άλλαξαν γνώμη μετά από λίγο καιρό σε κάποιο τμήμα κοπτικής ραπτικής. «Δεν είχα καμία σχέση με το αντικείμενο και στο δεύτερο χρόνο έφτιαξα ένα παλτό. Μου άρεσε τόσο πολύ που φέτος περίμενα πως και πώς να ξεκινήσει το κρύο για να μπορέσω να το βάλω και πάλι. Τώρα κάθε ύφασμα που βλέπω είναι και μία ιδέα για ρούχο», εξηγεί η Βέτα Βασιλειάδου, συμμετέχουσα για τρίτη χρονιά σε τμήμα στο Πλαγιάρι.
