Ο αγροτικός συνεταιρισμός στη Θέρμη, ο οποίος ιδρύθηκε τη δεκαετία του ΄60, έχει και αυτός τη δική του μεγάλη ιστορία, που σε πολλά σημεία μοιάζει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους πρόσφυγες. Όπως και σε πολλές άλλες περιοχές τόσο στην ευρύτερη περιοχή του δήμου Θέρμης όπως και ανά την Ελλάδα οι πρόσφυγες που έφτασαν από Πόντο, Θράκη ή Μικρά Ασία ήταν αυτοί που στράφηκαν στη γεωργία, καθώς αρχικά εξυπηρετούσε τις άμεσες διατροφικές τους ανάγκες και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε επάγγελμα. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι η περιοχή πλέον γνωρίζει τεράστια οικιστική ανάπτυξη αξίζει να τονιστεί ότι ο συνεταιρισμός παραμένει ενεργός με τουλάχιστον 170 μέλη.
Όπως, άλλωστε εξηγεί και ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Θέρμης Χάρης Δημαρχόπουλος η Θέρμη με την έλευση και των προσφύγων μετατράπηκε σιγά σιγά σε ένα καθαρά αγροτικό χωριό. «Στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι τότε ήταν αγρότες και υπήρχαν και λίγοι κτηνοτρόφοι. Το πρώτο μέλημα αυτών των ανθρώπων ήταν να καλλιεργηθεί η γη. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον παππού μου να μου λέει ότι η περιοχή αρχικά είχε πολλά κηπευτικά, ντομάτες και σιτηρά», επισημαίνει ο ίδιος και συνεχίζει: «Μάλιστα, η καλλιέργεια της ντομάτας ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην περιοχή της Θέρμης και από πολύ παλιά οι περισσότεροι παραγωγοί είχανε ντομάτες».
Ο ίδιος επισημαίνει ότι τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του Αγροτικού Συνεταιρισμού οι ντομάτες της Θέρμης διοχετεύονταν όχι μόνο στη Λαχαναγορά της Θεσσαλονίκης, αλλά και στην Αθήνα. «Αργότερα μαζί με τις ντομάτες εξελίχθηκε ιδιαίτερα και η καλλιέργεια των σιτηρών. Μάλιστα και ένας από τους βασικούς στόχους του συνεταιρισμού ήταν να συγκεντρώνει τις παραγωγές των αγροτών της Θέρμης και μαζικά να πετυχαίνει καλύτερες τιμές για τα προϊόντα μας», τονίζει ο κ. Δημαρχόπουλος.
Μάλιστα, ο συνεταιρισμός της Θέρμης θεωρείται πρωτοπόρος και σε αρκετές περιπτώσεις. «Εκτός του ότι είχαμε ιδιόκτητες αποθήκες για να μπορούμε να συγκεντρώνουμε τα προϊόντα μας ο συνεταιρισμός προσπαθούσε από την αρχή της δημιουργίας του να βρίσκεται δίπλα στα μέλη του. Έτσι τη δεκαετία του ΄70 ο αγροτικός συνεταιρισμός της Θέρμης αγόρασε μία θεριζοαλωνιστική μηχανή για τα μέλη του που ασχολούνταν με την καλλιέργεια σιτηρών. Ήταν από τους πρώτους αγροτικούς συνεταιρισμούς πανελλαδικά που έκανε μία τέτοια κίνηση, η οποία φυσικά ήταν προς όφελος των αγροτών», αναφέρει ο κ. Δημαρχόπουλος.
Ωστόσο, όπως συμβαίνει στις περισσότερες αγροτικές περιοχές οι δυσκολίες της δουλειάς και η έλλειψη κινήτρων άρχισαν σταδιακά να αποθαρρύνουν τους περισσότερους αγρότες με συνέπεια ο αριθμός τους να μειώνεται από χρόνο σε χρόνο. «Ότι γίνεται παντού εννοείται ότι έγινε και στη Θέρμη. Εδώ και χρόνια τα παιδιά σταμάτησαν να ακολουθούν το αγροτικό επάγγελμα που έκαναν οι γονείς τους και φυσικά ο κλάδος μικραίνει με τον καιρό. Αγρότες συνταξιοδοτούνται ή αλλάζουν επάγγελμα, ωστόσο δεν υπάρχουν νέα άτομα να προστεθούν και φυσικά ο αριθμός μας μειώνεται. Υπάρχουμε λίγοι που αντιστεκόμαστε ακόμη, αλλά πολλές παραδοσιακές αγροτικές οικογένειες έχουν πλέον σταματήσει τη δραστηριότητα τους. Και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε πανελλαδικό επίπεδο και μας ανησυχεί όλους», προσθέτει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμούς Θέρμης, Χάρης Δημαρχόπουλος.
