Περνώντας την είσοδο του λαογραφικού μουσείου των Ταγαράδων νιώθεις σα να γυρνάς πίσω στο χρόνο. Ο χώρος έχει μετατραπεί σε μία υπέροχη παραδοσιακή κατοικία όπου μπορεί κανείς να δει από καθημερινές φορεσιές, σκεύη μαγειρικής, αλλά και τον παραδοσιακό σοφρά μέχρι εργαλεία με τα οποία οι νοικοκυρές της εποχής έγνεθαν το μαλλί, όπως το αδράχτι και η ρόκα.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζουν και οι παλιές φωτογραφίες όπου ο επισκέπτης θα δει πως γίνονταν τα δημόσια έργα με προσωπική εργασία των κατοίκων, αλλά και στιγμές από την καθημερινότητα με αγροτικές εργασίες, γλέντια και γάμους. Στον επάνω όροφο του μουσείου υπάρχει, επίσης, μία νυφική κρεβατοκάμαρα, ενώ ένα δωμάτιο έχει διαμορφωθεί σε σχολική αίθουσα.
Όλα τα αντικείμενα, αλλά και το φωτογραφικό υλικό αποτελούν δωρεές των κατοίκων, οι οποίοι έψαξαν σε παλιά μπαούλα και αποθήκες και χάρισαν με μεγάλη προθυμία εργαλεία, ρούχα, υφαντά, έπιπλα ή σκεύη που ανήκαν στους γονείς ή τους παππούδες τους δημιουργώντας ένα χώρο όπου σκιαγραφείται όλη η ιστορία των Ταγαράδων στο πέρασμα των ετών.
Ένα προσφυγικό σπίτι
Μπαίνοντας στο εσωτερικό του κτιρίου ελάχιστα βήματα είναι αρκετά για να μεταφέρουν τον επισκέπτη σε ένα προσφυγικό σπίτι της περιόδου 1930 – 1940. Το τσουκάλι στο τζάκι περιμένει τη νοικοκυρά να ανακατέψει το φαγητό, τα μπακιρένια σκεύη βρίσκονται αραδιασμένα λίγο πιο πέρα, ενώ ο σοφράς, το χαμηλό τραπεζάκι που οι γυναίκες άνοιγαν τα φύλλα για τις πίτες είναι σε μία άκρη του δωματίου.
Όπως μας εξηγεί η Όλγα Ευταξία, μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού του δήμου Θέρμης στο χώρο υπάρχουν «εργαλεία και σκεύη από τη λάτρα του σπιτιού και της αυλής, πήλινα, γυάλινα, μπακιρένια, αλλά και ψάθινα, όπως, επίσης και αυθεντικές παραδοσιακές φορεσιές, υφαντά, κεντητά και πλεκτά εργόχειρα».
Λίγο πιο δίπλα οι μαξιλάρες στο πάτωμα, για να κάθονται τα μέλη της οικογένειας, αλλά και το χαμηλό τραπεζάκι για τον καφέ με το μπακιρένιο μπρίκι δείχνουν τα κατάλοιπα της ανατολίτικης καθημερινότητας, που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες. Επίσης, σε διπλανό χώρο είναι συγκεντρωμένα διάφορα εργαλεία και σκεύη που αφορούν γεωργικές εργασίες (τον τρύγο, τον θερισμό) και την κηπουρική, αλλά και εργαλεία του χτίστη, του μαραγκού κ.ά.
Το νυφικό δωμάτιο & η σχολική αίθουσα
Στο επάνω πάτωμα υπάρχει το δωμάτιο ραπτικής με παλιά εργαλεία όπως το αδράχτι, αλλά και πιο σύγχρονα όπως η ραπτομηχανή. Επίσης, ένα διπλανό δωμάτιο έχει μετατραπεί σε νυφική κάμαρα της δεκαετίας του 1950 με την κούνια του μωρού, αλλά και παραδοσιακά υφαντά και σκεπάσματα.
Μάλιστα, στον ίδιο όροφο έχει δημιουργηθεί μία σχολική αίθουσα με το παραδοσιακό ξύλινο θρανίο και δίπλα τοποθετημένη τη μαθητική σάκα, ενώ γύρω υπάρχουν παλιά αναγνωστικά και παιδικά βιβλία. Σε ένα διπλανό ράφι υπάρχουν μερικά από τα παιχνίδια που έπαιζαν παλιά τα παιδιά, όπως η σφεντόνα και τα πεντόβολα, ενώ στον τοίχο υπάρχουν παλιές φωτογραφίες με παιδιά να παίζουν ομαδικά παιχνίδια που σήμερα έχουν πλέον εξαφανιστεί όπως τα «βαρελάκια», το «σκοινάκι», η «τυφλόμυγα», το «κουτσό», το «κρυφτό», το «τσέρκι», αλλά και το «τζαμί».
Αξίζει να αναφέρουμε ότι η Λαογραφική Έκθεση των Ταγαράδων ιδρύθηκε το 2012, ενώ στεγάζεται μόνιμα σε διώροφο κοινοτικό κτίριο στην οδό Κύπρου (πίσω από το Κ.Α.Π.Η. Ταγαράδων). Μάλιστα, λειτούργησε αρχικά ως έκθεση φωτογραφίας, αλλά στη συνέχεια εμπλουτίστηκε με εκθέματα από τους κατοίκους της κοινότητας, οι οποίοι δέχτηκαν να παραχωρήσουν προσωπικά και οικογενειακά κειμήλια.
