Ο Ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου στη Νέα Ραιδεστό είναι γνωστός για την υπέροχη ιστορία που υπάρχει πίσω από την κατασκευή του, αλλά και για τα περισσότερα από 160 κειμήλια προσφύγων της Αν. Θράκης που φιλοξενεί. Μάλιστα, είναι τόσα πολλά τα κειμήλια, που ο ναός μοιάζει με εκκλησιαστικό μουσείο, καθώς σε αρκετά σημεία του υπάρχουν προθήκες με εικόνες, κάθε μία από τις οποίες κρύβει και από μία μοναδική ιστορία.
Η δωρεά
«Στην περιοχή μας έφτασαν το 1923 περίπου 180 οικογένειες από τη Ραιδεστό και από τα περίχωρα της, στην Ανατολική Θράκη. Ένας από αυτούς ο Σταμάτης Βάγιας μαζί με τη σύζυγο του έφυγαν στην Αμερική και λέγεται ότι εκεί κέρδισαν ένα λαχείο», εξιστορεί ο ιερέας του ναού, πατέρας Ιωάννης και συνεχίζει: «Αποφάσισαν, λοιπόν, να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα μαζί με τα τρία παιδιά τους. Φτάνοντας στη Νέα Ραιδεστό ήρθαν σε συνεννόηση με τον ιερέα και έκαναν μία μεγάλη δωρεά, με την οποία κατασκευάστηκε ο ναός της περιοχής. Συγκεκριμένα, η κατασκευή του ξεκίνησε το 1935 και ολοκληρώθηκε τρία χρόνια αργότερα, το 1938. Το μόνο που ζήτησαν ήταν ο ναός να αφιερωθεί στον Άγιο Αθανάσιο».
Μοναδικά κειμήλια
Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο ναό του Αγίου Αθανασίου και σε χώρο του Πνευματικού Κέντρου φυλάσσονται σήμερα περισσότερα από 160 κειμήλια από τη Ραιδεστό στην Ανατολική Θράκη, από εικόνες και δισκοπότηρα μέχρι εξαπτέρυγα που χρονολογούνται από το 1910. «Οι πρόσφυγες κουβάλησαν μαζί τους εικόνες και εκκλησιαστικά σκεύη από τις εκκλησίες τους. Δεν ήταν δυνατόν να τα αφήσουν πίσω να καούν και να καταστραφούν. Ήταν κομμάτια της πατρίδας τους», αναφέρει ο πατέρας Ιωάννης.
Ανάμεσα στα κειμήλια βρίσκεται μία υπέροχη εικόνα των Αγίων Πάντων, η Παναγία η Ελεούσα που χρονολογείται στο Β’ μισό του 19ου αιώνα, αλλά και η Παναγία το Ρόδον το Αμάραντο. Μάλιστα, από τη Ραιδεστό με τους πρόσφυγες έφτασε στην περιοχή και η εικόνα της Παναγίας της Ρευματοκρατόρισσας, η οποία σήμερα βρίσκεται στο ναό της Αχειροποιήτου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για μία εικόνα με διπλή όψη, αφού στη μία πλευρά της απεικονίζεται η Παναγία και στην άλλη η Σταύρωση του Χριστού και χρονολογείται μεταξύ 16ου και 17ου αιώνα. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση το όνομα αυτό της αποδόθηκε όταν, ενώ φυλασσόταν σε ένα μικρό ναό στη Ραιδεστό της Αν. Θράκης, συγκράτησε τα νερά ενός ορμητικού ποταμού με αποτέλεσμα να σωθεί τόσο η εκκλησία όσο και ο γειτονικός οικισμός.
Το παρεκκλήσι
Αξίζει να αναφέρουμε ότι εντός του ναού του Αγίου Αθανασίου έχει δημιουργηθεί ένα μικρό παρεκκλήσι με την εικόνα του Αγίου Γρηγορίου Καλλίδη (με καταγωγή από την Ανατολική Θράκη), ενώ έχει διακοσμηθεί με τοιχογραφίες –αγιογραφίες, που αναπαριστούν το ταξίδι των προσφύγων από τις χαμένες πατρίδες. Επιπλέον, τους τοίχους κοσμούν αγιογραφίες παλιότερων και σύγχρονων αγίων της Ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας.







