Οκτώ μήνες προετοιμασίας, άγχος, μικρές νίκες και στιγμές αμφιβολίας. Η Έλενα πέτυχε τον στόχο της και μπήκε στην Νομική του Δ.Π.Θ. και μοιράζεται την εμπειρία της και τα διδάγματα που πήρε από τη διαδρομή.
Πόσο σημαντικό ήταν για σένα να έχεις ένα οργανωμένο πρόγραμμα και συγκεκριμένη καθοδήγηση στην προετοιμασία σου; Υπήρχε κάποια στιγμή που ένιωσες ότι αυτό έκανε τη διαφορά;
Το πρόγραμμα και η καθοδήγηση ήταν πολύ σημαντικά στην προετοιμασία μου. Ειδικά στην αρχή, όταν η ύλη φαινόταν τεράστια και δεν ήξερα πάντα πώς να οργανώσω τον χρόνο μου, το να έχω ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα με βοηθούσε να ξέρω τι πρέπει να κάνω κάθε μέρα και να μην αισθάνομαι χαμένη.
Παράλληλα, η καθοδήγηση με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα τις αδυναμίες μου. Μέσα από τα διαγωνίσματα και τις διορθώσεις μπορούσα να εντοπίζω τα λάθη μου και να καταλαβαίνω πού χρειαζόταν να δώσω περισσότερη προσοχή, γιατί με βοηθούσε να καταλάβω γιατί το έκανα και πώς θα μπορούσα να το αποφύγω.
Ένα πρόγραμμα από μόνο του δεν αρκεί· χρειάζεται συνέπεια και προσωπική προσπάθεια. Όμως, όταν υπάρχει σωστή οργάνωση και άνθρωποι που μπορούν να σε καθοδηγήσουν, η πορεία γίνεται πιο ξεκάθαρη. Για μένα αυτό ήταν σημαντικό, γιατί μου επέτρεψε να επικεντρωθώ περισσότερο στην προσπάθεια και λιγότερο στο άγχος για το αν κάνω τα πράγματα σωστά.
Πώς διαχειρίστηκες το άγχος και την πίεση των Πανελλαδικών; Υπήρξαν στιγμές που αμφέβαλες για τον στόχο σου και πώς τις αντιμετώπισες;
Το άγχος και η πίεση ήταν αναπόφευκτα κομμάτια της προετοιμασίας. Υπήρχαν μέρες που ένιωθα ότι όσα έχω να κάνω είναι πάρα πολλά και ο χρόνος πολύ λίγος. Όταν σκεφτόμουν την ημέρα των εξετάσεων και το αποτέλεσμα, το άγχος μεγάλωνε. Γι’ αυτό προσπαθούσα να θέτω μικρούς καθημερινούς στόχους και να κάνω το καλύτερο που μπορούσα. Υπήρξαν στιγμές που αμφέβαλα για τον εαυτό μου. Ένα κακό διαγώνισμα ή μια μέρα που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ ήταν αρκετό μερικές φορές για να με κάνει να πιστέψω ότι δεν θα τα καταφέρω. Προσπαθούσα όμως να βλέπω τα λάθη μου ως ευκαιρία να καταλάβω τι χρειάζεται περισσότερη δουλειά.
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και το να επιτρέπω στον εαυτό μου να ξεκουράζεται. Στην αρχή πίστευα ότι όσο περισσότερο διάβαζα, τόσο καλύτερα προετοιμαζόμουν. Στην πορεία κατάλαβα ότι η ξεκούραση είναι εξίσου σημαντική, γιατί μου επέτρεπε να επιστρέφω με καθαρότερο μυαλό και περισσότερη συγκέντρωση. Τελικά το σημαντικότερο ήταν ότι συνέχισα να προσπαθώ. Η αμφιβολία ήταν μέρος της προσπάθειας, αλλά δεν την άφησα να γίνει παραίτηση.
Αν μπορούσες να γυρίσεις έναν χρόνο πίσω και να δώσεις μία συμβουλή στον εαυτό σου στην αρχή της προετοιμασίας, ποια θα ήταν;
Θα ήταν να εμπιστευτώ παραπάνω τον εαυτό μου, χωρίς να αφήνω κάθε λάθος να με επηρεάζει – είναι εύκολο να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους γύρω σου ή να απογοητεύεσαι με έναν βαθμό.
Θα ήθελα να είχα καταλάβει νωρίτερα ότι όλα αυτά είναι μέρος της διαδρομής, ότι μια κακή μέρα δεν αναιρεί την προσπάθεια που έχει προηγηθεί, και ότι δεν χρειάζεται τόση πίεση στον εαυτό μου – η ξεκούραση είναι απαραίτητη για περισσότερη συγκέντρωση. Το σημαντικότερο μάθημα δεν ήταν μόνο πώς να διαβάζω σωστά, αλλά να έχω πίστη στον εαυτό μου και στο τι μπορώ να καταφέρω.
