Εκδόσεις Ανάλεκτο, 2025
Μία καλογραμμένη και απολαυστική ιστορία, μια ηθογραφία της ελληνικής επαρχίας, είναι το νέο μυθιστόρημα του Μιχάλη Τοπαλίδη. Με οξυδέρκεια, ευαισθησία, μυθοπλαστική ευρηματικότητα, θυμοσοφική διάθεση, αλλά και λεπτό χιούμορ ξεδιπλώνει στον χρόνο, από την δεκαετία του 1940 μέχρι αυτήν του 2020, τον βίο και το ψυχογράφημα του Σταύρου Περιπολή, ενός συντηρητικού, εσωστρεφή και αυστηρού καθηγητή φιλολογίας. Μετά τον θάνατό του, ο γιος του Άγγελος, αφηγητής στο βιβλίο, έρχεται αντιμέτωπος με αλήθειες που ανατρέπουν όσα θεωρούσε δεδομένα για εκείνον. Με μεγάλη έκπληξη ανακαλύπτει ότι ο απόμακρος, ιδιαιτέρως φειδωλός σε εκδηλώσεις τρυφερότητας, ανίκανος να βιώσει και να εξωτερικεύσει συναισθήματα πατέρας του, έζησε έναν έρωτα που στιγμάτισε τη ζωή του.
Για τον Άγγελο η αναζήτηση της αλήθειας σχετικά με τη ζωή και την ψυχοσύνθεση του πατέρα του γίνεται ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Ξεδιπλώνει κρυφές πτυχές της ζωής και του χαρακτήρα του Σταύρου, σε μια προσπάθεια να γεφυρώσει κενά της δικής του ζωής, κάποια απ’ τα οποία δημιουργήθηκαν από τη συναισθηματική απουσία του πατέρα του.
Το «Αλάτι Χοντρό», πέρα από μια ηθογραφία της ελληνικής επαρχίας, είναι ένα πολυεπίπεδο και διεισδυτικό ψυχογράφημα που αφήνει περιθώρια κοινωνικού και υπαρξιακού προβληματισμού και θέτει περισσότερα ερωτήματα από όσα προσπαθεί να απαντήσει.
Ο Μιχάλης Τοπαλίδης γεννήθηκε στη Δράμα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., όπου ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Ζει στη Σουρωτή και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη ως δικηγόρος-νομικός σύμβουλος επιχειρήσεων. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν στην εφημερίδα μας. Το 2014 τυπώθηκε και διατέθηκε εκτός εμπορίου το αφήγημά του «Προσφυγολόγιον», ενώ το 2021 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο Το Καδέρνο (Εκδόσεις «Πνοή»).
“…Το Αλάτι χοντρό είναι ένα βιβλίο που μοιάζει με τους ήρωές του. Στην πρώτη εντύπωση είναι η αφήγηση της ταπεινής ιστορίας απλών καθημερινών ανθρώπων, χαμηλόφωνη και διακριτική. Όταν όμως εισχωρήσεις στον κόσμο του, ανακαλύπτεις το ανθρώπινο καλειδοσκόπιο. Προσωπικά δράματα και τραύματα, που βιώνονται εσωτερικά, σιωπηλά, αθόρυβα, που στιγματίζουν και καθορίζουν, που συχνά μεταμφιέζονται, για να γίνουν ανεκτά και βιώσιμα. Μεγάλες εξάρσεις και πάθη που φυλάσσονται μακριά απ’ τον κόσμο «σα φωλιές νερού μέσα στις φλόγες», που λέει και ο ποιητής. Υπόγειες διαδρομές σε ένα σύμπαν παράλληλο με αυτό της πραγματικής ζωής, ίσως πιο πραγματικό, σίγουρα πιο αληθινό.
Και η γραφή; Η γέφυρα που μπορεί να ενώσει τους δύο αυτούς κόσμους, να φέρει στο φως τα κρυμμένα, να εξιλεώσει, να λυτρώσει και, τελικά, να σκοτώσει το θηρίο. Ο δρόμος για να μας φέρει πιο κοντά στον εαυτό.»
Έλσα Σκλαβάκη, φιλόλογος
