Πειθαρχία, καλή ψυχολογία και μια απόφαση που πρέπει να είναι προσωπική. Η Σόνια Κοτινά, που πέτυχε την είσοδό της στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ, μιλά για την καθημερινότητά της στην προετοιμασία.
Πώς ήταν η καθημερινότητά σου κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας;
Η καθημερινότητα κατά την προετοιμασία ήταν αρκετά απαιτητική. Μια τυπική καθημερινή μέρα ξεκινούσε νωρίς το πρωί με το σχολείο όπου εκεί πέρα συναναστρεφόμουν με τους φίλους μου προσπαθώντας στα διαλείμματα να συζητάμε θέματα τα οποία δεν αφορούσαν τις πανελλήνιες. Κατόπιν, η μέρα μου συνεχιζόταν με το φροντιστήριο. Παρόλο που ίσως θα φανταζόσασταν πως το φροντιστήριο περιοριζόταν στη μελέτη, το κλίμα εκεί ήταν αρκετά ευχάριστο και φιλικό. Αυτό οφειλόταν κυρίως στους καθηγητές αφού πολλές φορές προσπαθούσαν να συνδυάζουν τη διδασκαλία με το χιούμορ, κάνοντας το μάθημα πιο ενδιαφέρον. Η μέρα μου τελείωνε με διάβασμα στο σπίτι και με ύπνο τουλάχιστον επτά ωρών.
Το πιο δύσκολο κομμάτι των πανελλαδικών ήταν οι αλλαγές που ακολουθούν αυτή την απόφαση καθώς δεν είναι μονάχα το διάβασμα αλλά μια «δέσμευση» για κάποιο χρονικό διάστημα. Η ζωή η οποία είχα συνηθίσει «εγκαταλείπεται» και ξαφνικά χρειάζεται σταδιακά να προσαρμοστείς στο γεγονός ότι θα βγαίνεις λιγότερο και θα διαβάζεις περισσότερο κλπ με σκοπό να πετύχεις το όνειρο σου. Ταυτόχρονα βρίσκεσαι αντιμέτωπος με το άγχος, την αμφιβολία και το φόβο για το τελικό αποτέλεσμα. Ωστόσο πιστεύω πως αυτή η χρονιά σε διδάσκει πολλά και μέσα από αυτή μπορείς να καλλιεργήσεις δεξιότητες όπως η επιμονή, η υπομονή, η αποφασιστικότητα κλπ.
Τι θα συμβούλευες ένα παιδί που ξεκινάει τώρα τον αγώνα του για τις πανελλαδικές εξετάσεις;
Θα το συμβούλευα καταρχάς να είναι δική του η απόφαση και να μην επηρεαστεί από την πίεση είτε της οικογένειας είτε των φίλων του καθότι είναι μια μεγάλη δοκιμασία που προϋποθέτει την προσωπική θέληση του καθενός.
Παράλληλα, η «καλύτερη συμβουλή» από άποψιν μαθημάτων είναι η συνέπεια και η τήρηση ενός σταθερού προγράμματος, διότι με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο δεν συσσωρεύονται τα καθήκοντα αλλά νιώθεις μέρα με τη μέρα πως υπάρχει μια σταδιακή βελτίωση και εξέλιξη. Φυσικά, όμως, ο καθένας μας προσαρμόζει το πρόγραμμα στους ρυθμούς και στις δυνατότητες του. Άλλωστε όλοι είμαστε διαφορετικοί και η σύγκριση μπορεί μόνο να μας αγχώσει και να επηρεάσει αρνητικά την αυτοπεποίθησή μας.
Όσο βέβαια σημαντική είναι η στοχοπροσήλωση εξίσου απαραίτητο αν όχι και περισσότερο είναι να διατηρήσεις καλή ψυχολογία καθ’ όλη την διάρκεια της προετοιμασίας. Για τον λόγο αυτό οι βόλτες με τους φίλους, ένα υγιές πρόγραμμα ύπνου, η αυτοφροντίδα κλπ δεν πρέπει να λείπουν από το πρόγραμμα καθώς λίγος χρόνος για ξεκούραση μπορεί να σε αποφορτίσει ώστε να επιστρέψεις με περισσότερη συγκέντρωση στο διάβασμα με καθαρό μυαλό. Παρ’ όλα αυτά, χρειάζεται και η αναγκαία αυτοπειθαρχία και ωριμότητα ώστε να αξιολογήσεις ποιες εξόδους θα ήταν καλό να «θυσιάσεις» προσωρινά.
Κλείνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω στους μαθητές που ξεκινάνε αυτό το ταξίδι ότι οι πανελλήνιες δεν καθορίζουν τίποτα, καθώς σε όποια σχολή και να περάσουν θεωρείται επιτυχία γιατί ήταν ένας προσωπικός αγώνας ο οποίος πίσω του κρύβει μόχθο, επιμονή, κούραση όπου κανένας μπορεί να μην είδε ή να αντιλήφθηκε. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι η φοιτητική ζωή απλώνεται μπροστά σας.
