Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε δύο φορές με πάρα πολλές θυσίες και πολύ κόπο από τους ίδιους τους κατοίκους των Βασιλικών. Πρόκειται για έναν ιστορικό ναό, για την ανέγερση του οποίου οι Τούρκοι απαίτησαν υπέρογκο φόρο και οι κάτοικοι χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να τον συγκεντρώσουν από το υστέρημα τους.
Μάλιστα, στην ίδια θέση προϋπήρχε ναός αιώνες πιο πριν, καθώς αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει επιγραφή με ημερομηνία 1439. Εκτιμάται, μάλιστα, ότι επρόκειτο για ένα πολύ μικρό ναό, που εξυπηρετούσε τους κατοίκους ενός μαχαλά, ενώ δεν αποκλείεται κάποιο τοιχίο του να σώζεται μέχρι και σήμερα ως τμήμα του νέου ναού πλέον. Πάνω σε αυτόν το μικρό ναό χτίστηκε στη συνέχεια ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 από τα τουρκικά κανόνια.
Πως έχτισαν το ναό άντρες, γυναίκες & παιδιά
Όπως αναφέρει ο πατέρας Σταύρος, ιερέας του ιερού ναού Αγίου Γεωργίου, το 1796 οι κάτοικοι των Βασιλικών αποφασίζουν να μεγαλώσουν το μικρό ναό που προϋπήρχε γιατί δεν επαρκούσε για τις λατρευτικές τους ανάγκες.
«Ο Τούρκος αγάς της περιοχής δεν ήθελε να επιτρέψει την κατασκευή νέου ναού και έβρισκε συνεχώς αφορμές για να σταματά τις εργασίες. Έτσι έβαλε πολύ βαριά φορολογία στους Βασιλικιώτες προκειμένου να τους επιτρέψει να χτίσουν ένα νέο ναό», εξηγεί ο πατέρας Σταύρος και συνεχίζει: «Οι κάτοικοι χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να συγκεντρώσουν τα χρήματα, αλλά τελικά το 1820 συγκέντρωσαν το ποσό και ξεκίνησαν την ανέγερση του ναού. Το περίμεναν με τέτοια ανυπομονησία που βοήθησαν όλοι στο χτίσιμο, ολόκληρο το χωριό. Άντρες και παιδιά κατέβαζαν κορμούς δέντρων από μία πλαγιά έξω από τον οικισμό, ενώ οι γυναίκες κουβαλούσαν στις ποδιές τους άμμο και πέτρες από τον ποταμό Ανθεμούντα».
Συνεχίζοντας την αφήγηση του ο πατέρας Σταύρος εξηγεί πως οι καλύτεροι μάστορες ανέλαβαν να χτίσουν το εξωτερικό της εκκλησίας, με τους τοίχους να φτάνουν σε πάχος το 1,5 μέτρο, ενώ οι πιο νέοι και άπειροι έχτιζαν εσωτερικά. Ο υπέροχος αυτός ναός εγκαινιάστηκε τελικά ανήμερα του Αγίου Γεωργίου το 1821, μόλις δύο μήνες πριν την ολοκληρωτική καταστροφή του στη μάχη των Βασιλικών.
Πυρπολήθηκε το 1821
Κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος των Βασιλικών οι Τούρκοι πυρπόλησαν και σφυροκόπησαν ανελέητα με κανόνια τόσο τα σπίτια του χωριού όσο και την εκκλησία. «Το χωριό ερημώθηκε, όσοι Βασιλικιώτες γλίτωσαν από την οργή των Τούρκων έφυγαν προς το Άγιο Όρος και από εκεί πέρασαν στη Σκιάθο και τη Σκόπελο, ενώ έφτασαν ακόμη και μέχρι την Αταλάντη. Ωστόσο, αυτοί που σώθηκαν πρόλαβαν και διέσωσαν πολλές από τις εικόνες της εκκλησίας για να μην καταστραφούν από τους Τούρκους», τονίζει ο πατέρας Σταύρος.
Μάλιστα, όπως διευκρινίζει ο ίδιος για αρκετά χρόνια η περιοχή ερήμωσε και προς το 1830 άρχισε να αποκτάει και πάλι ζωή από Βασιλικιώτες που επέστρεψαν στο χωριό. «Οι Τούρκοι ήθελαν να αφανίσουν όλα τα χωριά της Χαλκιδικής. Το μέγεθος της καταστροφής ήταν τέτοιο που όταν πλέον επέστρεψαν οι πρώτες οικογένειες και άρχισαν να οργώνουν τη γη έβγαζαν οστά από τους νεκρούς που άφησαν πίσω τους οι Τούρκοι. Ωστόσο, και πάλι κύριο μέλημα των κατοίκων ήταν να ξαναφτιάξουν τον Άγιο Γεώργιο», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο ιερέας του ναού. Πράγματι οι εργασίες ξεκίνησαν αμέσως και η εκκλησία ήταν και πάλι έτοιμη το 1831.
Μάλιστα, όπως επισημαίνει ο πατέρας Σταύρος στο τέμπλο του ναού υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία, όπου μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες από τις εικόνες που υπήρχαν παλαιότερα. «Είναι υπέροχο γιατί διαπιστώνουμε ότι δημιουργήθηκαν οι ίδιες εικόνες με αυτές που προϋπήρχαν. Σε ορισμένα σημεία φαίνονται ακόμη και τα ονόματα των Αγίων», προσθέτει χαρακτηριστικά.
