Ο αγροτικός συνεταιρισμός της Σουρωτής έχει μεγάλη ιστορία αν και επίσημα η ίδρυση του στα χαρτιά φαίνεται το 1990, ενώ τα μέλη του φημίζονταν παλιά για τα υπέροχα επιτραπέζια σταφύλια, που καλλιεργούσαν όπως και για το εξαιρετικής ποιότητας μετάξι. Σήμερα, ωστόσο ο συνεταιρισμός έχει υιοθετήσει ένα διαφορετικό μοντέλο, αυτό του συνεταιρισμού – παραγωγού δίνοντας έμφαση σε δυναμικές καλλιέργειες όπως το δέντρο Παυλώνια.
Το νέο μοντέλο λειτουργίας και οι καινοτόμες επενδύσεις του συνεταιρισμού
Με το πέρασμα των ετών οι αγροτικές εργασίες μειώθηκαν σημαντικά στη Σουρωτή, καθώς οι κάτοικοι στράφηκαν σε άλλα επαγγέλματα. «Η έλλειψη των κατάλληλων δικτύων προώθησης, η δυσκολία της συγκεκριμένης δουλειάς με τους αμέτρητους αστάθμητους παράγοντες όπως οι καιρικές συνθήκες, αλλά και το μεγάλο κόστος έδιωξαν πολύ κόσμο από το συγκεκριμένο επάγγελμα», αναφέρει ο πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Σουρωτής, Σάκης Αφεντούλης.
Έτσι από το 2020 και μετά ο αγροτικός συνεταιρισμός υιοθέτησε ένα νέο μοντέλο λειτουργώντας ως αγρότης – παραγωγός ο ίδιος. Μάλιστα, όπως εξηγεί ο κ. Αφεντούλης αυτό που κάνουν τώρα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και ουσιαστικά αποτελεί ένα πείραμα. «Έχουμε κάνει μία επένδυση και δημιουργήσαμε πέντε στρέμματα με θερμοκήπια, επίσης έχουμε ένα ροδιώνα, δηλαδή μία έκταση με 1.000 ροδιές, αλλά και ένα ιδιωτικό δάσος με το δέντρο Παυλώνια, το οποίο χρησιμοποιείται για ξυλεία», αναφέρει ο ίδιος. Αξίζει να τονιστεί ότι η Παυλώνια, είναι ένα δέντρο ταχείας ανάπτυξης που προέρχεται από την Κίνα και αποτελεί μία δυναμική καλλιέργεια τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα, εκτός από ξυλεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για παραγωγή βιομάζας, ενώ έχει την ικανότητα να δεσμεύει σημαντικές ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα.
Η παράδοση στα αμπέλια και η ιστορική παραγωγή μεταξιού στη Σουρωτή
Ωστόσο, όπως εξηγεί ο κ. Αφεντούλης: «Ο συνεταιρισμός της Σουρωτής υπάρχει από τα τέλη του ’40 και οι παραγωγοί που ήταν μέλη του ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με σιτάρι, αμπέλια, σηροτροφία και ίσως ελάχιστα λαχανικά». Άλλωστε, η Σουρωτή την περίοδο εκείνη ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα αμπέλια της. «Συγκεκριμένα, παρήγαγαν επιτραπέζια σταφύλια, τα οποία πουλούσαν στη Θεσσαλονίκη. Υπήρχε, μάλιστα, μία υπαίθρια αγορά στην περιοχή των Λουτρών της Θέρμης, όπου πολλοί παραγωγοί πήγαιναν για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Ήταν ίσως ένα από τα πιο γνωστά σημεία της εποχής», διευκρινίζει ο ίδιος.
Παράλληλα, η Σουρωτή ήταν γνωστή και για την παραγωγή μεταξιού, καθώς σχεδόν κάθε σπίτι ασχολούνταν με τη σηροτροφία. «Οι πρόσφυγες από την ανατολική Ρωμυλία έφεραν μαζί τους σπόρο και την τεχνογνωσία και αυτοί έμαθαν και στους άλλους κατοίκους της περιοχής τη διαδικασία για την παραγωγή μεταξιού. Κάθε χρόνο έρχονταν έμποροι από τη Θεσσαλονίκη για να αγοράσουν τα κουκούλια, γιατί η περιοχή της Σουρωτής ήταν διάσημη για την ποιότητα του μεταξιού», τονίζει ο κ. Αφεντούλης.
