Μέσα σε μια κοινωνία που τρέχει, κουράζεται και δοκιμάζεται, η ελπίδα δεν φοριέται γιορτινά ούτε έρχεται με έτοιμες ευχές. Στον Δήμο Θέρμης, όπου η γη δεν είναι φόντο αλλά ζωή, ο αγώνας των αγροτών δεν είναι «είδηση»· είναι υπόθεση κοινή. Είναι ο πατέρας, ο γείτονας, ο άνθρωπος που σηκώνεται πριν χαράξει για να κρατήσει όρθιο τον τόπο.
Τα φετινά Χριστούγεννα μας καλούν να σταθούμε δίπλα, με σεβασμό και αίσθηση κοινής ευθύνης. Να αναγνωρίσουμε πως η αγωνία του χωραφιού αφορά και το τραπέζι της πόλης, και ότι η διεκδίκηση δεν αναιρεί τη γιορτή — τη θεμελιώνει.
Αν υπάρχει ένα νόημα που αξίζει να κρατήσουμε αυτές τις μέρες, είναι η αίσθηση του «μαζί». Ότι ένας αγροτικός δήμος δεν μπορεί να γιορτάζει αποκομμένος από όσους τον στηρίζουν καθημερινά. Γιορτάζει όταν αναγνωρίζει τον κόπο, σέβεται τη φωνή και θυμάται πως χωρίς αυτούς που καλλιεργούν τη γη, δεν ανθίζει τίποτα άλλο.
Μιχάλης & Θανάσης Πολυράκης
