Δευτέρα, 15 Απριλίου, 2024

Δημοτικό Κ. Σχολαρίου: 100 χρόνια ιστορίας!

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Έναν αιώνα ζωής «έκλεισε» πέρυσι το Δημοτικό Σχολείο Κάτω Σχολαρίου, το οποίο ιδρύθηκε από τους πρόσφυγες που έφτασαν στο παλιό Ανταλί (Κάτω Σχολάρι) από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Τα μαθήματα ξεκίνησαν ήδη από το 1922, καθώς όλοι έδιναν μεγάλη σημασία στη μόρφωση, ενώ επιπλέον η ύπαρξη του σχολείου τους έδινε μία αίσθηση σταθερότητας. Το 1923 το δημοτικό σχολείο είχε πλέον ιδρυθεί και επίσημα και λειτουργούσε με 60 μαθητές, διαφόρων ηλικιών.

Πολύτιμα στοιχεία από τα πρακτικά

Στο σχολείο υπάρχουν ακόμη οι κατάλογοι των πρώτων  μαθητών, ένα απίστευτο αρχείο, όπου αναγράφεται η σύνθεση της οικογένειας, τα επαγγέλματα των πατεράδων και ο τόπος καταγωγής. «Μέσα από αυτήν την καταγραφή που έκαναν τότε φαίνεται η σύνθεση του πληθυσμού, οι συνθήκες διαβίωσης, αλλά και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν από την ταλαιπωρία και τις ασθένειες», εξηγεί ο Μηνάς Γκίνος, πρώην διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Κάτω Σχολαρίου.

Ο ίδιος επισημαίνει πως το πρώτο διάστημα το σχολείο είχε τέσσερις τάξεις και μόνο ένα δάσκαλο, ενώ ήταν συχνό φαινόμενο τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων να διδάσκουν τα μικρότερα. Ο αριθμός των μαθητών αυξανόταν συνεχώς και γύρω στο 1940 το δημοτικό σχολείο είχε φτάσει να έχει μέχρι και 200 μαθητές, ενώ το μεγαλύτερο διάστημα υπήρχαν μόλις δύο εκπαιδευτικοί. Αξίζει να αναφερθεί ότι το πρώτο σχολείο λειτούργησε στο παλιό τζαμί της περιοχής, που είχε εγκαταλειφθεί όταν έφυγαν όλοι οι μουσουλμάνοι από το Ανταλί και ο πρώτος δάσκαλος ήταν ο Θεόδωρος Αρκούδης. Την επόμενη χρονιά τον διαδέχτηκε ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος, που παρέμεινε ως δάσκαλος, αλλά και διευθυντής μέχρι το 1945.

sxolari.foto22

Οι δυσκολίες των μαθητών

Όπως εξηγεί ο κ. Γκίνος τα πρώτα χρόνια οι μαθητές και γενικότερα οι οικογένειες τους αντιμετώπιζαν πολλές δυσκολίες προσπαθώντας να επιβιώσουν σε ένα νέο τόπο και όλα αυτά σκιαγραφούνται μέσα από τα πρακτικά του σχολείου. Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζαν τότε οι κάτοικοι ήταν η έλλειψη νερού.

«Τα παιδιά πήγαιναν με τα δοχεία να πάρουν νερό από το πηγάδι και αυτό ήταν μία από τις καθημερινές ασχολίες τους. Και όπως φαίνεται από τα πρακτικά, αυτό διαρκούσε ώρες με αποτέλεσμα να καθυστερούν σημαντικά στο σχολείο. Ήταν, μάλιστα, τόσο έντονο το πρόβλημα σε κάποιες περιόδους, που φαίνεται πως απασχολούσε και τους δασκάλους, οι οποίοι το συζητούσαν και προσπαθούσαν να βρουν λύση», αναφέρει ο κ. Γκίνος.

Παράλληλα, όπως επισημαίνει σε πολλά σπίτια υπήρχε μόνο μία λάμπα το βράδυ και έτσι αν τη χρησιμοποιούσαν οι γονείς,  τα παιδιά δεν μπορούσαν να διαβάσουν τα μαθήματα του σχολείου. Επίσης, από τα πρακτικά προκύπτει, πως ανά περιόδους υπήρχε στο σχολείο συσσίτιο για τους μαθητές, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι το μαγειρείο στο παλιό κτίριο του σχολείου τα τελευταία χρόνια λειτουργούσε πλέον ως… αίθουσα υπολογιστών.

 

sxolari.foto36

Βιωματικά παιχνίδια… ιστορίας

Την ιστορία του σχολείου και του τόπου τους διδάχτηκαν οι σημερινοί μαθητές μέσα από βιωματικά παιχνίδια με την ευκαιρία των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 100 χρόνων λειτουργίας. 

«Θέλαμε να δείξουμε στους μαθητές πως ήταν τότε οι συνθήκες στο σχολείο και ποιες οι διαφορές με σήμερα. Έτσι δημιουργήσαμε διάφορα βιωματικά παιχνίδια για να διδάξουμε αυτή την ιστορία στα παιδιά με έναν ωραίο τρόπο, ώστε να τη θυμούνται. Σχεδιάσαμε τη διαδρομή που ακολουθούσαν παλιά οι μαθητές για να πάνε στο σχολείο και την αναπαραστήσαμε, όπως επίσης και το δρομολόγιο που έκαναν καθημερινά για να μεταφέρουν νερό από το πηγάδι στα σπίτια τους. Παράλληλα μιλούσαμε για τις δυσκολίες, τον τρόπο διδασκαλίας της εποχής εκείνης, αλλά και γενικότερα για την ιστορία του τόπου», πρόσθεσε ο κ. Γκίνος.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ